“Hai nueches que paseyu al llau del rieu d’esta ciudá y veyu nesas auguas esos feleitos, esos carbayos, esas pizarras, esos camiones cargaos d’antracita, esas ñubes volandu sobru un Xistréu varáu nel mundu de la esperanza”
Na “Carbayeira los suaños“, l’autor adiéntranos nun mundiu nel que toos tuviéramos dalguna vuelta, el mundiu los suaños, del oservador ocultu, del gueyu críticu y d’un escenariu nel que’l lleutor ye’l protagonista.
